Apartament mieści się na strzeżonym Osiedlu Bursztynowym.
Lokal znajduje się na parterze trzypiętrowego budynku,
posiada 2 pokoje i aneks kuchenny
oraz miejsce postojowe w podziemnym garażu.
Aneks kuchenny jest wyposażony w lodówkę, kuchenkę gazową,
czajnik bezprzewodowy.
W pokoju znajduje się telewizor z lokalną
telewizją kablową, a także dostęp do internetu
z możliwoscią podłączenia LAN lub Wi-Fi.

Cena za dobę od całego mieszkania (4 osoby) wynosi 220 zł.

Najstarsze i udekumentowane ślady człowieka na terenie
Władysławowa datuje się na młodszą epokę kamienia
(4200-1700 p.n.e.).

Historia Władysławowa sięga wczesnego średniowiecz.
Już w XIII - XIV wieku o dokumentach odnotowano miejscowość
rybacką o nazwie Wielka Wieś, a także wsie rolnicze:
Cetniewo i Poczernino.
Wielka Wieś po raz pierwszy została wspomniana w zapiskach
historycznych w 1284 roku pod nazwą VELAVES. Były to czasy syna
Świętopełka I - Mściwoja II, który właśnie w tym roku nadał tę
osadę Piotrowi Glabunie, synowi gdańskiego podczaszego.
25 marca 1376 roku Wielka Wieś otrzymała przywilej lokacyjny,
który został potwierdzony 25 lutego 1633 roku przez Władysława IV.
W 1407 roku w casach panowania na tych ziemiach Zakonu
Krzyżackiego w zapiskach zakonnych pojawiła się zgermanizowana
nazwa wsi - GROSSENDORF zaś w języku polskim nazwa Wielka Wieś
została zanotowana po raz pierwszy w 1598 roku.
Mieszkańcy Wielkiej Wsi zajmowali się wówczas głównie rybołówstwem
oraz rolnictwem. Ponadto posiadali rozwinięty kunszt stolarski
i kowalski oraz szereg umiejętności, takich jak wyplatanie sieci,czy koszy.
W latach 1546-1676 podczas istnienia starostwa puckiego nastąpił widoczny
rozwój wsi. W wieku XVII wieku pojawiło się zagrożenie ze strony Szwecji
W obliczu spodziewanego najazdu szwedzkiego król Władysław IV nakazał
budowę fortu wojennego, dla umocnienia całokształtu pozycji morskiej Polski.
Zobacz też: [ Historię Portu ]
W 1655 roku król szwedzki Gustaw podjął decyzję o napaści na Polskę,
a skutki wojny były fatalne również dla Wielkiej Wsi. Po pierwszym rozbiorze
w 1772 roku Wielka Wieś przeszła pod panowanie pruskie i ciągle podupadając,
w 1789 roku, stał się lennem króla pruskiego, a zamieszkiwało w niej
zaledwie 15 rodzin.
Po około 150 letniej niewoli, na mocy traktatu wersalskiego z 1919 roku
Pomorze powróciło do Polski. Na otrzymanym skrawku wybrzeża znajdował się
Wielka Wieś, dla której był to początek największego w historii rozwoju.
Następnego dnia po oficjalnych zaślubinach Polski z morzem, które odbyły
się w Pucku 10 lutego 1920 roku, generał Józef Haller wraz z osobami
towarzyszącymi przybył do Wielkiej Wsi, gdzie odbył na pokładzie
kutra o nazwie "Gwiazda Morza" rejs pod polską banderą.
Jeden z oficerów ppłk Henryk Bagiński, zafascynowany pięknem krajobrazu
widzianego z pokładu, postanowił kupić od Leona Torlińskiego 20 ha ziemi
wraz z podległym lasem, nadając osadzie nazwę Hallerowo.
Józef Haller został właścicielem części terenu na podstawie
kontraktu kupna-sprzedaży z 15 listopada 1920 roku z wpisem do
rejestru 10 kwietnia 1921 roku.
W latach 1921-1923 nastąpił rozwój budownictwa. Z tamtego okresu
pochodzą m.in. niewielki, drewniany, letniskowy domek nazwany od
nazwiska generała "Hallerówka" (zobacz: Historia Hallerówki) - dzieło inżyniera
Jana Pilara ze Starogardu, tzw. "Błękitny domek" adiutanta generała Hallera
Jana Dworzańskiego, pensjonat państwa Bagińskich "Warszawianka"
z gorącymi kąpielami morskimi (obecnie siedziba Straży Granicznej),
pensjonat "Solmare" pani Wandy Andrzejewskiej oraz tzw. "Sienkiewiczówka"
przy ulicy Rybackiej 9 z piękną architekturą polskiego dworku. Na terenie
dzisiejszego Ośrodka Przygotowań Olimpijskich "Cetniewo" znajdowała się
jednostka szkoleniowa żołnierzy.
W 1939 roku rozpoczęto akcję wysiedleńczą przez Niemców i kontynuowano w
różnych formach w większym lub mniejszym zakresie do jesieni 1944 roku.
Załamanie się niemieckiej ofensywy na wschodzie i stopniowe cofanie się
wojsk hitlerowskich napawało optymizmem. Władysławowo wyzwolono w
środę 3 marca 1945 roku, a 9 maja 1945 roku Niemcy podpisali akt
bezwarunkowej kapitulacji.
13 października 1954 roku, z uwagi na stan ludności wynoszący ponad 2 200
mieszkańców, Władysławowo otrzymało prawa osiedla miejskiego
(Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 1954 r.
W 1935 roku pod kierownictwem inż. Zygmunta Adamskiego
i inż. Stanisława Huckela przygotowano projekt portu.
W 1936 roku rozpoczęto budowę, basen miał kształt zaokrąglonego
trapezu który tworzył dwa falochrony:
- zachodni o długości 763 m.
- wschodni o długości 320 m.
Wejście do portu jest z kierunku południowo-wschodniego,
wewnątrz portu wybudowano pirs (o długości 190 m.) który ma
oddzielać wewnątrzną część portu i chronić przed falowaniem.
Budowę portu została zakończona w 1937 roku.
Uroczyste otwarcie nastąpiło 4 maja 1939 roku, nadano mu nazwę
Władysławowo na pamiątkę Króla Władysława IV.

Na przestrzeni minionych lat port był modernizowany,
w dzisiejszych czasach obsługuje około 100 jednostek rybackich
których portem macierzystym jest Władysławowo.
Jednostki te posiadają oznaczenia WŁA.
Ostatnio w porcie często zawijają jachty dla których to
wybudowano w roku 2002 pływający drewniany pirs.
W czasie okresu połowów do portu wpływają także kutry
obcych portów np. Dziwnów, Kołobrzeg, Gdańsk, Wschodnie Górki ...